Günün Ayeti — 15 Mayıs 2026: Yeşaya 43:1
1 Ama şimdi seni yaratan, ey Yakup, sana biçim veren, ey İsrail, RAB şöyle diyor: “Korkma, çünkü seni kurtardım. Seni adınla çağırdım. Sen benimsin.
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
Bazen gün, daha başlamadan omza bir ağırlık bırakır. Yapılacaklar, geciken mesajlar, içten içe taşınan kaygılar derken insan kendini kalabalığın içinde silikleşmiş gibi hissedebilir. Bu sözlerde ise tanınan, unutulmayan ve sahipsiz bırakılmayan birine sesleniş var. İnsanın değeri, performansının ini…
Adıyla Çağrılmak
Bazen gün, daha başlamadan omza bir ağırlık bırakır. Yapılacaklar, geciken mesajlar, içten içe taşınan kaygılar derken insan kendini kalabalığın içinde silikleşmiş gibi hissedebilir. Bu sözlerde ise tanınan, unutulmayan ve sahipsiz bırakılmayan birine sesleniş var. İnsanın değeri, performansının iniş çıkışına değil, biliniyor ve çağrılıyor oluşuna bağlanıyor.
Belki bugün bunun en somut karşılığı, adımızın yazdığı bir ekranı açarken hissettiğimiz baskıda ortaya çıkar: gelen kutusu, toplantı listesi, bekleyen işler. Tam orada, kimliğin yalnızca üstlendiğin rollerden ibaret olmadığını hatırlamak içeriye biraz nefes açabilir. Aidiyet duygusu her sorunu hemen çözmez; ama korkunun sesini alçaltıp günü daha sağlam bir yerden karşılamaya yardım edebilir.