Günün Ayeti — 4 Mart 2026: Mezmurlar 103:1
1 RAB'be övgüler sun, ey canım! İçimde olan her şey O'nun kutsal adına övgüler sunsun!
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
İnsan bazen gün boyunca birçok şeye dağılmış halde yaşıyor: yapılacak işler, yarım kalmış konuşmalar, içten içe taşınan yorgunluk. Böyle zamanlarda ruhun tek bir merkeze dönmesi kolay olmuyor. Yine de insanın iç dünyasında, sadece dudaklarla değil, bütün varlığıyla yönelmek istediği bir an beliriyor…
“RAB’be övgüler sun, ey canım”
'RAB'be övgüler sun, ey canım' çağrısıyla açılan şükran mezmuru: bağışlayan, şifa veren ve sevgisi engin olan Tanrı'nın iyiliklerini anımsatır.
İçten Gelen Yöneliş
İnsan bazen gün boyunca birçok şeye dağılmış halde yaşıyor: yapılacak işler, yarım kalmış konuşmalar, içten içe taşınan yorgunluk. Böyle zamanlarda ruhun tek bir merkeze dönmesi kolay olmuyor. Yine de insanın iç dünyasında, sadece dudaklarla değil, bütün varlığıyla yönelmek istediği bir an beliriyor. O an, içimizde dağınık duran parçaların yavaşça aynı yere bakması gibi sakin bir toparlanma taşıyor.
Günün telaşı başlamadan önce masanın başında bir dakika durup derin bir nefes almak bazen bu yüzden anlamlıdır. Her şeyi çözmez, ama kalbin hangi yöne döndüğünü fark ettirir. Şükran da çoğu kez büyük duygularla değil, içimizdeki karmaşayı nazikçe toparlayan böyle küçük bir duruşla başlar.