İsa Fırtınayı Dindiriyor
Göldeki teknede büyük bir fırtına kopar. İsa tek bir sözle rüzgârı ve dalgaları sakinleştirir.
Göldeki Sakin Akşam
Bir akşam İsa ve arkadaşları bir tekneyle gölün karşı kıyısına geçmek istediler. Gökyüzü sakindi, su durgundu. İsa çok yorgundu, bu yüzden teknenin arka tarafında bir yastığa başını koyup uyudu. Bütün gün insanlarla konuşmuş, onlara güzel şeyler anlatmış, hastalara şifa olmuştu; yorulması çok doğaldı. Tekne usulca ilerlerken suyun sesi bir ninni gibiydi. Arkadaşları kürek çekiyor, kimi sohbet ediyor, kimi yıldızlara bakıyordu. Her şey öyle sakindi ki, kimse birazdan olacakları tahmin bile edemezdi. Göller bazen böyledir: bir an dümdüz ve sessizken, bir anda dağların arasından esen rüzgârla köpük köpük olurlar. O gece de tam öyle oldu ve İsa uyurken gökyüzü yavaş yavaş kararmaya başladı. Arkadaşları önce buna pek aldırmadı; ama rüzgâr sertleştikçe yürekleri de tıpkı dalgalar gibi hızla çarpmaya başladı.
Ansızın Kopan Fırtına
Ama göllerde hava çok çabuk değişebilir. Birden güçlü bir rüzgâr çıktı. Rüzgâr uğuldadı, dalgalar büyüdükçe büyüdü ve tekneye çarpmaya başladı. Su, teknenin içine dolmaya başladı. İsa'nın arkadaşları çok korktu. Deneyimli balıkçılar bile böyle bir fırtınayı daha önce pek görmemişti.
Her yer gürültü içindeyken İsa hâlâ huzur içinde uyuyordu. Arkadaşları koşup onu uyandırdı: “Öğretmenimiz, uyan! Batıyoruz, sana hiç mi önemli değil?”
Sus, Sakin Ol!
İsa sakince gözlerini açtı. Hiç telaşlanmadan ayağa kalktı. Rüzgâra ve dalgalara döndü ve yumuşak ama güçlü bir sesle şöyle dedi: “Sus! Sakin ol.” O anda inanılmaz bir şey oldu. Rüzgâr birden kesildi. Kocaman dalgalar yatıştı. Göl, bir ayna kadar dümdüz ve sakin oldu. Az önce her yeri dolduran gürültünün yerini derin bir sessizlik almıştı. Arkadaşları birbirlerine bakakaldı; böyle bir şeyi hayatlarında hiç görmemişlerdi. Etraf öyle bir sessizliğe büründü ki, herkes şaşkınlıkla birbirine baktı.
Rüzgâr Bile Onu Dinliyor
İsa nazikçe arkadaşlarına döndü ve “Neden bu kadar korktunuz? Bana güvenebilirsiniz,” dedi. Arkadaşları hayretle fısıldaştı: “Bu nasıl biri ki, rüzgâr ve dalgalar bile onun sözünü dinliyor?”
İsa'nın hikâyesi bize şunu öğretir: hayatımızda bazen fırtınalar olur — üzüntüler, korkular, endişeler. Her şey karmakarışık gibi görünebilir. Ama İsa fırtınalara bile huzur getirebilendir. Korktuğumuzda O'na güvenebiliriz; en gürültülü anlarda bile yüreğimize sakinlik gelebilir.
Birlikte konuşalım
İsa "Sakin ol" deyince fırtına durdu. Seni sakinleştiren şey nedir?