Aden Bahçesinde Adem ile Havva
İlk insanlar Adem ile Havva güzel bir bahçede yaşar. Bir hata yapsalar da, Tanrı onları sevmeye devam eder.
Aden Bahçesi
Çok çok uzun zaman önce, dünyanın ilk günlerinde Tanrı çok güzel bir bahçe yarattı. Bu bahçenin adı Aden'di. Bahçede rengârenk çiçekler, tatlı meyveli ağaçlar, şırıl şırıl akan sular ve her türden hayvan vardı. Tanrı, bu bahçeye ilk insanları koydu: Adem ile Havva. Onlar çok mutluydu; hayvanlarla dost, doğayla bir bütündüler. Sabahları kuşların şarkısıyla uyanır, gün boyu bahçede dolaşır, meyveleri toplar ve serin sularda serinlerdi. Aslanlar bile onların yanında sakin sakin dururdu. Adem ile Havva'nın hiçbir eksiği yoktu; ihtiyaçları olan her şey oradaydı ve en güzeli, Tanrı'yla dost gibiydiler; akşamları bahçede O'nunla konuşurlardı. Bu, gerçekten çok özel ve huzurlu bir yaşamdı. Tanrı onları çok sever ve onlara güvenirdi.
Yasak Meyve
Tanrı, Adem ile Havva'ya sadece bir tane rica etti: bahçenin ortasındaki özel bir ağacın meyvesinden yememeleri. “Bunun dışında her şey sizin,” dedi. Adem ile Havva uzun süre bu ricaya uydu ve bahçede huzur içinde yaşadı.
Ama bir gün kurnaz bir yılan Havva'ya yaklaştı. Tatlı dille onu kandırmaya çalıştı: “O meyveyi bir tatsana, hiçbir şey olmaz.” Havva önce tereddüt etti, ama sonunda meyveden bir parça aldı ve Adem'e de verdi. İkisi de o meyveden yedi. İşte o an, yapmamaları gereken tek şeyi yapmışlardı.
Saklanmak
Hemen ardından içleri huzursuz oldu. Bir yanlış yaptıklarını hissettiler ve utandılar. Tanrı bahçede gezinirken onlar saklanmaya çalıştı. Ama Tanrı onları buldu ve nazikçe seslendi: “Neredesiniz?” Adem ile Havva olanları anlattı. Yaptıkları yanlışı önce gizlemeye çalışmışlardı; ama sonunda saklanmaktan vazgeçip dürüstçe konuştular.
Tanrı'nın Süren Sevgisi
Adem ile Havva o günden sonra bahçeden ayrılmak zorunda kaldı. Ama en önemlisi şuydu: Tanrı onları hiç bırakmadı. Onlara giysiler yaptı, onlara bakmayı sürdürdü ve onları sevmekten hiç vazgeçmedi. Bir hata yapmışlardı, ama Tanrı'nın sevgisi devam ediyordu.
Adem ile Havva'nın hikâyesi bize çok değerli bir şey öğretir: hepimiz bazen hata yaparız. Yanlış bir seçim yaptığımızda üzülmek ve utanmak normaldir. Ama Tanrı'nın sevgisi hatalarımızdan daha büyüktür. Bir hata yaptığımızda saklanmak yerine dürüstçe konuşabilir ve yeniden başlayabiliriz. Sevildiğimizi bilmek, her zaman bize umut verir.
Birlikte konuşalım
Adem ile Havva bir hata yaptı ama Tanrı onları yine de sevdi. Sen bir hata yaptığında ne hissedersin?