Mezmurlar 84
Bu mezmur, Tanrı'nın konutuna duyulan derin özlemi ve O'nun huzurunda bulunmanın benzersiz değerini anlatır. Tapınağa yönelenlerin zorluklar içinden güç bularak ilerlediği, Tanrı'nın koruyup iyilik verdiği ve O'na güvenenlerin mutlu sayıldığı vurgulanır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Ey Orduların RAB'bi, konutların ne güzel!
2 Canım RAB'bin avlularını özlüyor, hatta tükeniyor. Yüreğim de bedenim de yaşayan Tanrı'ya sesleniyor.
3 Serçe bile bir yuva buldu, kırlangıç da kendine bir yuva yaptı; yavrularını senin sunaklarının yanına koyuyor, ey Orduların RAB'bi, Kralım ve Tanrım.
4 Ne mutlu senin evinde oturanlara! Seni durmadan överler. Sela.
5 Ne mutlu gücünü senden alanlara, yüreğini hac yolculuğuna verenlere!
6 Ağlayış Vadisi'nden geçerken orayı pınarlar yerine çevirirler. Sonbahar yağmuru da orayı bereketlerle örter.
7 Güçten güce ilerlerler. Her biri Siyon'da Tanrı'nın önüne çıkar.
8 Ey Orduların RAB'bi Tanrı, duamı işit. Kulak ver, ey Yakup'un Tanrısı. Sela.
9 Ey kalkanımız olan Tanrı, bak; meshettiğinin yüzüne yönel.
10 Çünkü senin avlularında bir gün, başka yerde bin günden iyidir. Kötülerin çadırlarında oturmaktansa, Tanrım'ın evinde eşikte durmayı yeğlerim.
11 Çünkü RAB Tanrı bir güneş ve kalkandır. RAB lütuf ve yücelik verir. Kusursuz yürüyenlerden hiçbir iyi şeyi esirgemez.
12 Ey Orduların RAB'bi, ne mutlu sana güvenen insana!