Mezmurlar 22
Bu mezmur, derin bir terk edilmişlik ve kuşatılmışlık duygusu yaşayan kişinin Tanrı'ya yardım için yakarışıyla başlar; konuşan kişi hem fiziksel hem toplumsal aşağılanma içinde düşmanları tarafından çevrelendiğini anlatır. Bölümün ikinci kısmında yardım çağrısı güven ve övgüye dönüşür; Tanrı'nın ezileni işittiği, kurtarışının topluluğa ve sonunda bütün uluslara duyurulacağı vurgulanır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Tanrım, Tanrım, neden beni bıraktın? Bana yardım etmekten, inleyişimin sözlerinden neden bu kadar uzaksın?
2 Tanrım, gündüz sesleniyorum, ama yanıt vermiyorsun; gece de sesleniyorum, yine susmuyorum.
3 Oysa sen kutsalsın, İsrail'in övgüleri üzerinde taht kuransın.
4 Atalarımız sana güvendi. Güvendiler, sen de onları kurtardın.
5 Sana yakardılar, kurtuldular. Sana güvendiler, utandırılmadılar.
6 Ama ben insan değil, bir solucanım; insanların alay konusu oldum, halkın hor gördüğü biri oldum.
7 Beni gören herkes benimle alay ediyor. Dudak büküyor, baş sallayarak şöyle diyorlar:
8 “RAB'be güveniyor; kurtarsın onu. Madem ondan hoşnut, çıkarsın onu kurtarsın.”
9 Ama beni rahimden sen çıkardın. Annemin göğsündeyken bana güven verdin.
10 Doğduğum andan beri sana bırakıldım. Annem beni doğurduğundan beri Tanrım sensin.
11 Benden uzak durma, çünkü sıkıntı yakında. Yardım edecek kimse yok.
12 Birçok boğa çevremi sardı. Başan'ın güçlü boğaları etrafımı kuşattı.
13 Ağızlarını bana karşı kocaman açıyorlar, avını parçalayan, kükreyen aslanlar gibi.
14 Su gibi döküldüm. Bütün kemiklerim ekleminden çıktı. Yüreğim balmumu gibi oldu; içimde eriyip gitti.
15 Gücüm çömlek kırığı gibi kurudu. Dilim damağıma yapıştı. Beni ölüm tozuna yatırdın.
16 Çünkü köpekler çevremi sardı. Kötülük edenler topluluğu etrafımı kuşattı. Ellerimi ve ayaklarımı deldiler.
17 Bütün kemiklerimi sayabiliyorum. Bana bakıyor, gözlerini dikiyorlar.
18 Giysilerimi aralarında paylaşıyorlar. Elbisem için kura çekiyorlar.
19 Ama sen, ya RAB, uzak durma. Ey yardımım, yardımıma çabuk gel.
20 Canımı kılıçtan kurtar, biricik yaşamımı köpeğin gücünden kurtar.
21 Beni aslanın ağzından kurtar! Evet, yaban öküzlerinin boynuzlarından bana yanıt verdin.
22 Adını kardeşlerime duyuracağım. Topluluğun ortasında sana övgüler sunacağım.
23 Ey RAB'den korkanlar, ona övgü sunun! Ey Yakup'un bütün soyu, onu yüceltin! Ey İsrail'in bütün soyu, onun önünde saygıyla titreyin!
24 Çünkü o ezilenin ezilmişliğini ne küçümsedi ne de ondan iğrendi. Yüzünü ondan gizlemedi; ona yakardığında sesini duydu.
25 Büyük toplulukta övgüm senden geliyor. Sana verdiğim adakları senden korkanların önünde yerine getireceğim.
26 Alçakgönüllüler yiyip doyacak. RAB'bi arayanlar ona övgü sunacak. Yüreğiniz sonsuza dek yaşasın.
27 Yeryüzünün bütün uçları anımsayıp RAB'be dönecek. Ulusların bütün soyları senin önünde tapınacak.
28 Çünkü egemenlik RAB'bindir. Uluslar üzerinde yönetici odur.
29 Yeryüzünün bütün varlıklıları yiyip tapınacak. Toprağa inenlerin hepsi onun önünde eğilecek; kendi canını yaşatamayan kişi bile.
30 Soyları ona kulluk edecek. Rab gelecek kuşaklara anlatılacak.
31 Gelecekler ve onun doğruluğunu, daha doğmamış bir halka bildirecekler; çünkü bunu o yaptı.