Mezmurlar 147
Mezmur 147, Tanrı'nın Yeruşalim'i yeniden kuran, sürgünleri toplayan ve yüreği kırık olanları iyileştiren egemenliğini över. Bölüm, O'nun doğayı yöneten, canlıların gereksinimlerini karşılayan ve kendi halkına esenlik, bereket ve buyruklarını veren Tanrı olduğunu vurgular. İnsan gücünden çok kendisine saygıyla yönelenlerden hoşnut olduğu belirtilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB'be övgüler sunun, çünkü Tanrımızı ezgilerle övmek iyidir; O'nu övmek hoş ve uygundur.
2 RAB Yeruşalim'i kurar; İsrail'in sürgünlerini toplar.
3 Yüreği kırık olanları iyileştirir, yaralarını sarar.
4 Yıldızların sayısını belirler; hepsini adıyla çağırır.
5 Rabbimiz büyüktür, gücü çok büyüktür; anlayışı sınırsızdır.
6 RAB alçakgönüllüleri ayakta tutar; kötüleri yere serer.
7 RAB'be şükranla ezgiler söyleyin; lirle Tanrımıza ilahiler sunun.
8 Göğü bulutlarla örter, yeryüzü için yağmur hazırlar, dağlarda otu bitirir.
9 Hayvanlara yiyecek verir, ötüşen yavru kuzgunlara da.
10 Atın gücünden hoşlanmaz; insanın bacak kuvvetinden zevk almaz.
11 RAB kendisinden korkanlardan, vefalı sevgisine umut bağlayanlardan hoşnut olur.
12 Yeruşalim, RAB'bi öv! Siyon, Tanrını öv!
13 Çünkü kapılarının sürgülerini sağlamlaştırdı; içindeki çocukları kutsadı.
14 Sınırlarına esenlik verir; seni en iyi buğdayla doyurur.
15 Buyruğunu yeryüzüne gönderir; sözü hızla koşar.
16 Karını yün gibi verir, kırağıyı kül gibi saçar.
17 Dolusunu çakıl taşları gibi savurur; O'nun soğuğuna kim dayanabilir?
18 Sözünü gönderir de onları eritir; rüzgârını estirir, sular akmaya başlar.
19 Sözünü Yakup'a, kurallarını ve hükümlerini İsrail'e bildirir.
20 Bunu başka hiçbir ulusa yapmadı; onlar O'nun hükümlerini bilmez. RAB'be övgüler sunun.