Davut ile Golyat
Küçük bir çoban, kocaman bir devle karşılaşır. Davut, cesaretini boyundan değil, Tanrı'ya olan güveninden alır.
Çoban Çocuk Davut
Çok uzun zaman önce Davut adında bir çocuk vardı. Davut, en küçük kardeşti ve dağlarda babasının koyunlarına bakardı. Sapanıyla taş atmakta çok ustaydı; koyunlarını vahşi hayvanlardan korurken hep Tanrı'nın kendisiyle olduğunu hissederdi. Uzun yaz günlerinde sürüsünün başında saatlerce oturur, kaval çalar ve Tanrı'ya sevgiyle şarkılar söylerdi. Bir gece bir aslan, başka bir gün de bir ayı sürüye yaklaşmıştı; Davut korkmadan onların peşine düşmüş ve kuzularını güvenle geri getirmişti. Çobanlık ona sabrı, dikkatli olmayı ve zor anlarda sakin kalmayı öğretmişti. Ama öğrendiği en değerli şey şuydu: hiçbir zaman yalnız olmadığını, her zaman Tanrı'nın onunla birlikte olduğunu biliyordu. Küçük bir çocuk olsa da yüreği bu güvenle doluydu.
Dev Golyat Meydan Okuyor
O günlerde İsrail halkı ile komşu bir ordu arasında çekişme vardı. Karşı tarafta Golyat adında dev gibi bir asker vardı. Golyat o kadar iri, o kadar yüksek sesliydi ki, onu her gören askerler korkudan titriyordu. Golyat her gün meydana çıkıp bağırıyordu: “Benimle dövüşmeye cesareti olan var mı?” Kimse öne çıkamıyordu.
Bir gün Davut, ağabeylerine yiyecek götürmek için ordunun yanına geldi. Golyat'ın böbürlenişini duyunca şaşırdı. “Tanrı bizimleyken neden korkuyoruz?” diye düşündü. Davut, kralın yanına gidip, “Ben onunla konuşurum,” dedi. Kral önce inanmadı: “Sen daha küçük bir çocuksun.” Ama Davut, “Koyunlarımı arslandan bile koruyan Tanrı, bana yine yardım eder,” diye cevap verdi.
Beş Düz Taş
Davut ağır bir zırh giymek istemedi; onunla rahat hareket edemiyordu. Bunun yerine dere kenarından beş düz, pürüzsüz taş topladı ve sapanını eline aldı. Golyat, karşısında küçük bir çocuk görünce güldü. Ama Davut hiç korkmadı. Yüreğinde şöyle dedi: “Ben sana güvenerek değil, Tanrı'ya güvenerek geliyorum.”
Cesaret Kazanıyor
Davut sapanını çevirdi ve tek bir taş fırlattı. Taş tam isabet etti ve koca Golyat yere düştü. Bütün ordu şaşkınlıkla baktı. Küçük bir çoban, herkesin korktuğu devi durdurmuştu. O gün herkes anladı ki, güç sadece kaslarda değil, Tanrı'ya olan güvende de vardır.
Davut büyüdükçe daha da bilge oldu ve yıllar sonra İsrail'in en sevilen krallarından biri oldu. Ama insanlar onu hep sapanlı küçük çocuk olarak, cesaretiyle hatırladı.
Bazen çok küçük göründüğümüzü düşünürüz. Ama Davut gibi biz de yüreğimizi Tanrı'ya güvenle doldurduğumuzda, çok büyük şeyleri cesaretle karşılayabiliriz.
Birlikte konuşalım
Sence Davut neden hiç korkmadı? Sen büyük bir şeyle karşılaşınca ne yaparsın?